Μίλα Τώρα!

Το Χαμόγελο του Παιδιού εν όψει της 6ης Μαρτίου Σχολικής Ημέρας Ενάντια στην Ενδοσχολική Βία και Εκφοβισμό πραγματοποιεί για 7η συνεχή χρονιά μια σειρά δράσεων και εκδηλώσεων για την ευαισθητοποίηση του κοινού. Η σημαντικότερη δράση είναι η φωνή των παιδιών και τα μηνύματά τους ενάντια σε αυτό το φαινόμενο. Με βασικό μήνυμα το <Μίλα Τώρα> καλεί όλα τα σχολεία και τα παιδιά να συμμετέχουν και να δημιουργήσουν το δικό τους μήνυμα.

 

Στα πλαίσια αυτής της δράσης οι μεγαλύτεροι σε ηλικία μαθητές του Τμήματος Ένταξης είπαν το μήνυμά τους χρησιμοποιώντας το δακτυλικό αλφάβητο της Ελληνικής Νοηματικής Γλώσσας.

https://milatora.gr/schools/actions2020/%cf%84%ce%bf-%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%bf%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%cf%80%ce%bf%cf%84%ce%b1%ce%bc%ce%b9%ce%ac%cf%82-%ce%b8%ce%ac%cf%83%ce%bf%cf%85-%ce%b5%ce%bd%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%b1-%cf%83%cf%84/

Πρόληψη παιδικής κακοποίησης – συνέντευξη από τη συγγραφέα, κ. Γιώτα Αλεξάνδρου

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικής Κακοποίησης διαβάσαμε και επεξεργαστήκαμε ένα πάρα πολύ ωραίο βιβλίο, που λέγεται «Μόνο αν θέλω». Σε αυτό το βιβλίο ηρωίδα είναι η μικρή Έλλη, η οποία έχει ένα μεγάλο παράπονο από τους μεγάλους: Την αγκαλιάζουν και τη φιλούν χωρίς να ζητούν την άδειά της. Το βιβλίο αυτό μας άρεσε τόσο πολύ που αποφασίσαμε να πάρουμε μία συνέντευξη από τη συγγραφέα, κ. Γιώτα Αλεξάνδρου.

Στο βίντεο που ακολουθεί μπορείτε να ακούσετε τις ερωτήσεις που απηύθυναν οι μαθητές από το Τμήμα Ένταξης της Ποταμιάς Θάσου.

https://www.youtube.com/watch?v=RR1u1lOjMTM&t=2s

Ακολουθούν οι απαντήσεις της κ. Αλεξάνδρου.

1. Μένω στην Αθήνα.

2. Όχι, δεν έχω.

3. Είμαι νηπιαγωγός. Ναι, μου αρέσει γιατί η κάθε μέρα μπορεί να είναι παιχνίδι.

4. Δίνω τον καλύτερό μου εαυτό σε ό,τι κάνω, αγαπώ την αλήθεια, εκτιμώ την πραγματική φιλία και αναζητώ τη χαρά και την ομορφιά σε κάθε μου βήμα.

5. Στον ελεύθερο χρόνο μου συναντώ φίλους, βλέπω παραστάσεις και ταινίες, ταξιδεύω, διαβάζω βιβλία και γράφω.

6. Από μικρή είχα μια ιδιαίτερη σχέση με τις ιστορίες. Μου άρεσε να πλάθω παραμύθια και να τα παρουσιάζω στα παιδιά της γειτονιάς με αυτοσχέδιες κούκλες. Επίσημα, η συγγραφική μου πορεία ξεκίνησε με ένα θεατρικό έργο που έγραψα για την ομάδα ενός δημοτικού σχολείου. Το έργο αυτό ανέβηκε με ενθουσιασμό από τους μικρούς ηθοποιούς και κάποιος μου πρότεινε να το εκδώσω. Έτσι συνεχίστηκε το παιχνίδι με τις λέξεις και τις ιδέες ως ενήλικας πια.

7. Τα σουτζουκάκια με ρύζι.

8. Μου αρέσει το τσάι με άρωμα γιασεμί.

9. Έχω γράψει δεκατρία βιβλία.

10. Δύσκολη ερώτηση. Το καθένα το αγαπώ για άλλους λόγους. Θα ξεχώριζα, λόγω ιδιαίτερης ευαισθησίας σε συγκεκριμένα θέματα, τα βιβλία μου Φένια, η αγαπημένη των ήχων, Οι Νταήδες του Βυθού και ο Ρομπέν των Θαλασσών, Μόνο αν Θέλω και φυσικά το τελευταίο μου και αγαπημένο για πολλούς λόγους Όταν παίζαμε για τη νίκη, Καραγκιόζη μου.

11. Είναι πολλά τα βιβλία που αγαπώ. Ανάμεσά τους είναι Ο Μικρός Πρίγκιπας του A. Exypery, Η Μόμο του M. Ende, το Θαύμα του R.J. Palacio.

12. Δε θυμάμαι να σας πω ακριβώς. Έγραψα την ιστορία ένα καλοκαίρι, την άφησα στην άκρη και άρχισα να τη δουλεύω ξανά το επόμενο καλοκαίρι.

13. Τις όμορφες εικόνες της ιστορίας τις έχει αποδώσει με χιούμορ και φαντασία η βραβευμένη εικονογράφος Σάντρα Ελευθερίου.

14. Δεν ξέρω. Ήταν ιδέα της εικονογράφου ή του γραφίστα. Εσείς για ποιο λόγο λέτε;

15. Θα του έλεγα ό,τι και η Έλλη. Λάθος είναι οι αγκαλιές και τα φιλιά που μας κάνουν να νιώθουμε άβολα, ακόμα κι αν προέρχονται από αγαπημένα πρόσωπα. Δεν είναι αγένεια να λέμε όχι και να εκφράζουμε αυτό που θέλουμε με όμορφο τρόπο. Το σώμα μας είναι δικό μας και μόνο εμείς έχουμε δικαίωμα να το ορίζουμε. Να εμπιστευόμαστε το ένστικτό μας και να σεβόμαστε τις επιθυμίες μας. Να μην υποχωρούμε στην πίεση κανενός.

16. Θα τους έλεγα ό,τι και στα παιδιά. Να μην πιέζουν τα παιδιά τους να δέχονται ψυχαναγκαστικά τα φιλιά και τις αγκαλιές των άλλων στο όνομα της ευγένειας και των καλών τρόπων. Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι για να δείξουν την εκτίμηση και την αγάπη τους αν το επιθυμούν. Να σέβονται το δικαίωμα των παιδιών να ορίζουν το σώμα τους από την αρχή της ζωής τους, γιατί μόνο τότε θα έχουν μια καλή σχέση με τον εαυτό τους και θα μάθουν να συνάπτουν υγιείς σχέσεις με τους άλλους μεγαλώνοντας. Και φυσικά να εμπιστεύονται το ένστικτο των παιδιών τους που συνήθως δεν κάνει λάθος.

17. Όταν ήμουν μικρή, υπήρχαν στιγμές που ένιωθα κι εγώ άβολα, όπως η Έλλη, και υπέμενα αγκαλιές και φιλιά από συγγενείς γιατί έπρεπε να ήμουν ευγενική. Έτσι, κάποια στιγμή, σε ανύποπτο χρόνο εμφανίστηκε στη φαντασία μου η Έλλη και μου έκλεισε το μάτι. «Σύμφωνη» ψιθύρισα και άρχισα να γράφω την ιστορία της.

Σας ευχαριστώ πολύ για τις ερωτήσεις σας, παιδιά. Σας εύχομαι καλές γιορτές! Να έχετε μια όμορφη χρονιά, με υγεία, χαρά, δημιουργία και ονειρεμένα ταξίδια της ψυχής και του νου μέσα και έξω από τα βιβλία!

Παγκόσμια Ημέρα Λευκού Μπαστουνιού – συνέντευξη από τον πρόεδρο του Νομαρχιακού Συλλόγου ΑμεΑ, κ. Μάκη Κρεμύδα

Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία  μαθητές του Τμήματος Ένταξης του σχολείου μας είχαν την τιμή και την χαρά να συνομιλήσουν με τον κ. Σμαραγδο Κρεμύδα, Πρόεδρο του Νομαρχιακού Συλλόγου Ατόμων με Αναπηρία του Νομού Καβάλας. Ο κ. Κρεμύδας είναι άτομο με αναπηρία όρασης και θέλησε να μοιραστεί με τα παιδιά διάφορες πληροφορίες. Ακολουθούν οι ερωταπαντήσεις που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια της διαδικτυακής συνέντευξης που παραχωρήθηκε.

Πού γεννηθήκατε; Πού μεγαλώσατε;

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Καβάλα και συγκεκριμένα σε μία περιοχή που λέγεται Αγία Βαρβάρα.

Πόσο χρονών είστε;

Είμαι 53 χρονών.

 Τι δουλειά κάνετε;

Αυτή τη στιγμή δεν εργάζομαι κάπου. Είμαι συνταξιούχος. Πλέον καθημερινά προσπαθώ μαζί με τους συνεργάτες μου (μέσω του συλλόγου μας) να υποστηρίξουμε άτομα με αναπηρία όρασης, αλλά και άλλης μορφής αναπηρίας σε διάφορα θέματα. Εκπροσωπούμε δύο συλλόγους: την Περιφερειακή Ένωση Τυφλών Ανατολικής Μακεδονίας με έδρα την Καβάλα και τον Νομαρχιακό Σύλλογο Ατόμων με Αναπηρία πάλι στην Καβάλα. Τα γραφεία είναι στο Διοικητήριο, στο ισόγειο.

Έχετε δική σας οικογένεια;

Ναι, είμαι από τους τυχερούς. Είμαι παντρεμένος από το 1990 και έχω δύο παλικάρια, ένα που είναι 28 χρονών και ένα που είναι 24 χρονών και είναι τώρα φαντάρος. Μάλιστα, είμαι και παππούς.

Γεννηθήκατε τυφλός;

Όχι, γεννήθηκα όπως γεννηθήκατε κι εσείς. Στην πορεία της ζωής μου διαπίστωσα πως είχα ελαττωμένη όραση. Αυτό σιγά σιγά επιδεινωνόταν με τον καιρό. Είχα κάποια προβλήματα στο σχολείο, γιατί δεν έβλεπα πολύ καλά στον πίνακα από τις πίσω θέσεις. Έπρεπε να είμαι στα μπροστινά θρανία για να μπορώ να βλέπω αυτά που έγραφε η δασκάλα μου στον πίνακα. Αργότερα προσπάθησα να κάνω κάποια πράγματα με θεραπείες, αλλά η πάθηση που είχα έφτασε σε σημείο να επιδεινωνόταν. Στη συνέχεια λόγω τροχαίου που είχα έφτασα σε σημείο να μην βλέπω εντελώς. Άρα, ξέρω πώς είναι ο κόσμος, πώς είναι ο ήλιος, πώς είναι η θάλασσα, ξέρω πώς είναι τα δέντρα, οι άνθρωποι, πώς είναι το πρόσωπό τους, τα μάτια τους, έχω την εικόνα αυτή στο μυαλό μου, αλλά για να τον καταλάβω καλύτερα πρέπει να πιάνω με τα δάχτυλά μου.

Υπάρχει κάποιο άλλο μέλος της οικογένειάς σας που είναι τυφλό;

Όχι και ελπίζω να μην υπάρξει ποτέ. Παρόλο που η πάθηση μπορεί να ανήκει στις κληρονομικές παθήσεις, ελπίζω και εύχομαι να μη συμβεί σε κανένα μέλος της οικογένειάς μου. Αλλά αυτά τα πράγματα τις περισσότερες φορές, παιδιά, είναι λαχείο. Σου συμβαίνει κάτι χωρίς να το περιμένεις, χωρίς να το υπολογίζεις. Η αναπηρία λέμε είναι κατάσταση, δεν είναι επιλογή.

Αν σας στείλουν μήνυμα στο κινητό ή στον υπολογιστή μπορείτε να το διαβάσετε; Αν ναι, πώς;

Υπάρχουν πλέον συστήματα ηχητικά, τα οποία μπορούμε να τα εγκαταστήσουμε στους υπολογιστές μας. Αυτά τα συστήματα μιλάνε. Μας διαβάζουν, λοιπόν, αυτά που γράφει η οθόνη. Είναι ειδικά λογισμικά, λέγονται αναγνώστες οθόνης. Άρα, τα διαβάζουμε όχι με τα μάτια μας, αλλά μέσω της ακοής μας. Με τον ίδιο τρόπο λειτουργούν διάφορες συσκευές. Πχ μπορεί να έχουμε ένα ομιλούν κομπιουτεράκι. Εγώ πατάω αριθμούς και σύμβολα, επειδή όμως δεν μπορώ να δω αν έχω κάνει κάποιο λάθος, το κομπιουτεράκι κάθε φορά που πατάω κάτι, το διαβάζει δυνατά. Αυτές, αλλά και πολλές άλλες συσκευές διευκολύνουν την καθημερινότητά μας και μας επιτρέπουν να είμαστε ενεργοί πολίτες και να κάνουμε διάφορες δουλειές όπως κι εσείς.

Πώς περνάτε τον ελεύθερό σας χρόνο;

Το πρωί ασχολούμαι με τους συλλόγους που ανέφερα στην αρχή της συνέντευξης. Αλλά πολλές φορές αφιερώνω και τα απογεύματά μου σε θέματα που αφορούν στα μέλη μας. Γενικά, η μέρα μου είναι πολύ γεμάτη. Κάποια απογεύματα τα περνώ με την οικογένειά μου, με τον εγγονό μου, με προσωπικές ενασχολήσεις που μπορεί να έχει ο καθένας που βρίσκεται στη δική μου ηλικία.

Πώς μπορεί ένα άτομο που δεν βλέπει να περπατάει με άνεση στο δρόμο;

Το να περπατάει κάποιος που δεν βλέπει με τη δική του αυτονομία είναι κάπως δύσκολο. Παρόλα αυτά αν κάποιος εκπαιδευτεί, χρησιμοποιώντας το λευκό μπαστούνι, μπορεί να μετακινηθεί σε συγκεκριμένες διαδρομές που γνωρίζει με σχετική ασφάλεια και σχετική αυτονομία. Σε αυτό, βέβαια, παίζει ρόλο και η συμπεριφορά των συμπολιτών μας που δεν πρέπει να καταλαμβάνουν τα πεζοδρόμια στα οποία κινείται ο κόσμος. Δεν πρέπει πχ να βάζουν στα πεζοδρόμια τραπέζια, καρέκλες, διαφημιστικά σταντ, προϊόντα. Αν κάποιος τοποθετήσει πράγματα πάνω σε ένα πεζοδρόμιο εν αγνοία μου, θα χτυπήσω πάνω σε αυτά και θα είναι λίγο δύσκολο εκείνη τη στιγμή να καταλάβω τι συμβαίνει, γιατί δεν θα έχω στο νου μου ότι υπάρχουν εκεί εμπόδια. Το ίδιο πρόβλημα υπάρχει και με τις τέντες των καταστημάτων που είναι κατεβασμένες χαμηλά. Αν περάσω από εκείνο το σημείο, θα χτυπήσω το κεφάλι μου.

 Έχετε ανθρώπους κοντά σας που σας στηρίζουν;

Ναι. Συνήθως έχω ανθρώπους της οικογένειάς μου, αλλά έχω και συνεργάτες από το γραφείο, οι οποίοι με βοηθούν στις μετακινήσεις μου και προσπαθούν όσο το δυνατόν αυτές να γίνονται με ασφάλεια και με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ο καλύτερος συνοδός βέβαια είναι αυτός που είναι εκπαιδευμένος και γνωρίζει πώς να εξυπηρετεί έναν άνθρωπο με πρόβλημα όρασης. Γιατί αν δε γνωρίζει πώς μπορεί να τον βοηθήσει, πιθανόν από μία λάθος κίνηση να υπάρξει κάποιος τραυματισμός. Γι’ αυτό εμείς που έχουμε πρόβλημα όρασης, καλό είναι να εκπαιδευόμαστε με εκπαιδευτές κινητικότητας που υπάρχουν στη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα. Πλέον διαθέτουμε κι εμείς εδώ στην Καβάλα και τη Δράμα και εκπαιδεύουμε τα άτομα που έχουν πρόβλημα όρασης προκειμένου να μπορούν να αποκτούν την αυτονομία με τη χρήση του λευκού μπαστουνιού και να μετακινούνται στις πόλεις και στις περιοχές στις οποίες ζουν όσο το δυνατόν με μεγαλύτερη ασφάλεια.

Σας έχουν κοροϊδέψει ποτέ;

Στα χρόνια που δημιουργήθηκε το πρόβλημα, όχι. Αλλά να ξέρετε ότι κάποιοι που δεν είναι τόσο καλά γνώστες όταν βλέπουν κάποιο άτομο με λευκό μπαστούνι να μετακινείται με έναν τρόπο πιο αργό, πιο επιφυλακτικό κτλ μερικές φορές μπορεί να λένε κάποιες φράσεις είτε θαυμασμού, είτε το αντίθετο, πχ τι του συνέβη, αχ κρίμα κ.α. Τέτοιου είδους εκφράσεις, πολλές φορές δεν μας ικανοποιούν, μπορεί να μας στενοχωρούν. Αλλά τι να κάνουμε, έτσι είναι δομημένη η κοινωνία μας και μερικές φορές όταν κάποιος δεν ξέρει, δεν εκφράζεται και σωστά.

Πώς έχετε διαχειριστεί το γεγονός ότι δεν βλέπετε;

Στην αρχή είναι πολύ δύσκολο να το αντιμετωπίσεις. Όταν περνάνε σιγά σιγά τα χρόνια αναγκαστικά πρέπει να βρεις τρόπο να κινηθείς, να κάνεις διάφορες εργασίες και σιγά σιγά αναγκάζεσαι να προσαρμοστείς και να εκπαιδευτείς. Μετά από αρκετά χρόνια πλέον, νομίζω πως το πρόβλημα που έχω δεν είναι πρόβλημα, έχω ξεπεράσει πλέον όλες αυτές τις αρνητικές σκέψεις που μπορεί να κάνει κάποιος όταν του πρωτοεμφανίζεται ένα πρόβλημα και τον περιορίζει αρχικά στους τέσσερις τοίχους ενός σπιτιού. Νομίζω πλέον μετά από τόσα χρόνια και με την ενασχόλησή μου με το συγκεκριμένο χώρο έχω καταφέρει να βάλω στο περιθώριο την αναπηρία και να θεωρώ πως είμαι ένα άτομο χωρίς αναπηρία, όπως εσείς.

Σε τι σχολείο πήγατε; Είχατε εκεί υποστήριξη;

Τα πρώτα χρόνια που ήμουν στο σχολείο δεν είχα τόσο μεγάλο πρόβλημα, αλλά δεν ήταν και τόσο εξελιγμένη η υποστήριξη των ατόμων με αναπηρία στα σχολεία με παράλληλη στήριξη ή με τμήματα ένταξης. Έτσι δεν υπήρχε κάποια υποστήριξη. Προσπαθούσαμε μόνοι μας με την οικογένειά μας να κάνουμε αυτά που μπορούσαμε, αλλά, ξέρετε, μερικές φορές δεν μπορείς να πετύχεις το καλύτερο δυνατό και σαφώς δυσκολευόμασταν περισσότερο από τους υπόλοιπους μαθητές. Ήταν πολύ δύσκολες εποχές. Βέβαια, μην νομίζετε ότι και τώρα τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα. Πάντα υπάρχουν δυσκολίες και ο καθένας πρέπει να ξεπερνάει τα προβλήματά του, πρώτα με τη δική του επιμονή, με το δικό του το μυαλό. Οφείλει βέβαια και η κοινωνία από τη μεριά της να υποστηρίζει και να διευκολύνει τα άτομα που έχουν οπτική αναπηρία.

Τι είναι το σύστημα Braille;

Είναι ένα σύστημα γραφής και ανάγνωσης που χρησιμοποιούν τα άτομα που έχουν οπτική αναπηρία/προβλήματα όρασης και τυφλότητα. Είναι μία γραφή κωδικοποιημένη και δεν έχει καμία σχέση με τη γραφή των βλεπόντων. Δημιουργούνται κουκκίδες πάνω στο χαρτί και έτσι σχηματίζεται μία ανάγλυφη επιφάνεια.

Αξίζει κάποιος που βλέπει να μάθει Braille; Πού θα του χρειαστεί;

Πλέον πάρα πολλά άτομα εκπαιδεύονται στο σύστημα αυτό ενώ δεν έχουν τα ίδια οπτική αναπηρία. Θέλουν να έρθουν σε επαφή με την κουλτούρα και τον τρόπο σκέψης και λειτουργίας μας. Υπάρχουν πολλοί συνάνθρωποί μας που από ενδιαφέρον και περιέργεια θέλουν να μάθουν πώς μπορεί κάποιο άτομο με πρόβλημα όρασης να διαβάσει και να γράψει. Έρχονται και αρκετοί εκπαιδευτικοί για να πάρουν πιστοποίηση στο σύστημα Braille. Θεωρώ πως ό,τι μαθαίνει στη ζωή του ένας άνθρωπος είναι καλό, γιατί ξυπνάει και άλλα ερεθίσματα του μυαλού. Διευρύνει τους ορίζοντές του.

Θα θέλαμε να κλείσουμε τη συνέντευξη με εξής λόγια του κ. Κρεμύδα…

https://www.youtube.com/watch?v=k0ob7TKCxuA&t=5s

Προστατεύω το σώμα μου - Προφυλάσσομαι από τον σεισμό

Με αφορμή την Διεθνή Ημέρα Μείωσης των Φυσικών Καταστροφών (13 Οκτωβρίου) ασχοληθήκαμε πολύ με το τι  μπορούμε να κάνουμε σε περίπτωση σεισμού και τι μπορούμε να αποφύγουμε. Διαβάσαμε πολύ χρήσιμα φυλλάδια από τον ΟΑΣΠ και φυσικά κάναμε ασκήσεις ετοιμότητας τόσο εντός της τάξης μας, όσο και εκτός τάξης.

 

Τι πρέπει να κάνω ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ του σεισμού:

Διατηρώ την ψυχραιμία μου.

Δεν βγαίνω στο μπαλκόνι.

Μπαίνω κάτω από ένα σταθερό τραπέζι και κρατάω τα πόδια του.

Αν είμαι σε σημείο που δεν μπορ.ω να κρυφτώ κάτω από ένα τραπέζι, μένω στο σημείο που βρίσκομαι και βάζω ένα χέρι πάνω στο κεφάλι μου και ένα χέρι πάνω από τον αυχένα μου.

 

 Τι κάνω ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΕΙΣΜΟ:

Δεν τρέχω.

Δεν μπαίνω σε ανελκυστήρα, αλλά χρησιμοποιώ τις σκάλες.

Μένω μακριά από παράθυρα, από καλώδια της ΔΕΗ, από δέντρα, από κτίρια.

Κατά την άσκηση ετοιμότητας, οι μαθητές φέρθηκαν με σοβαρότητα και πραγματικά προσπάθησαν να ακολουθήσουν τις οδηγίες. Ακόμη και μικρά λαθάκια που έγιναν, υπήρξαν αφορμή για μια πολύ εποικοδομητική συζήτηση.

Το σώμα μου μου ανήκει

Η προστασία του σώματός μας και το δικαίωμά μας να ορίζουμε εμείς οι ίδιοι το σώμα μας είναι ένα θέμα που θα μας απασχολήσει φέτος ολόκληρη τη σχολική χρονιά. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικής Κακοποίησης έλαβε χώρα στο σχολείο μας μία πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία από την κ. Τσελέπη Χρύσα, με σκοπό να ενημερωθούν όσο το δυνατόν πληρέστερα οι γονείς του σχολείου μας.

Στην τάξη μας διαβάσαμε το παραμύθι «Η Κίκο και το Χέρι» και παρακολουθήσαμε το σχετικό σποτάκι που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο.

https://www.youtube.com/watch?v=p2H_qEPzOkU

Επίσης κάναμε πολύ ενδιαφέρουσες συζητήσεις με αφορμή τα βιντεάκια με τίτλο «Το μυστικό της Νίκης» και «Το μυστικό της Νίκης 2 – Η περιπέτεια του Βίκτωρα».

https://www.youtube.com/watch?v=gyzEcIgogFg&t=24s

https://www.youtube.com/watch?v=d0DSvwsM12c&t=117s

Ας ακούσουμε μία πολύ χρήσιμη συμβουλή μιας συμμαθήτριάς μας:

https://www.youtube.com/watch?v=5BcqL-axTW4

Συνέντευξη: Ματίνα Γαβριήλογλου

Στις 5 Μαρτίου είχαμε την χαρά να υποδεχτούμε στο σχολείο μας (Δημοτικό Σχολείο Ποταμιάς Θάσου) την κ. Ματίνα Γαβριήλογλου, Ψυχολόγο του Χαμόγελου του Παιδιού. Η κ. Γαβριήλογλου υλοποίησε δράσεις με τους μαθητές των Δ, Ε και ΣΤ τάξεων. Επίσης, επισκέφτηκε το Τμήμα Ένταξης, όπου και παραχώρησε στους μαθητές μία συνέντευξη. Ακολουθούν οι ερωτήσεις των μαθητών και οι απαντήσεις της κ. Γαβριήλογλου.

 

Σας αρέσουν τα ζώα;

Φυσικά. Μου αρέσουν πάρα πολύ τα ζώα. Στο σπίτι μου έχω δύο χρυσόψαρα. Αλλά δεν έχω κάποιο σκυλάκι ή κάποια γάτα, γιατί σκέφτομαι ότι κάτι τέτοιο θα ήθελε πάρα πολλή φροντίδα και επειδή εργάζομαι πολλές ώρες δεν θα μπορούσα να το φροντίσω σωστά. Όταν, λοιπόν, αναλαμβάνουμε τη φροντίδα ενός ζώου, πρέπει να το κάνουμε με συνέπεια.

 Τι ομάδα είστε στο ποδόσφαιρο;

Δεν παρακολουθώ πολύ ποδόσφαιρο, παρακολουθούσα κυρίως μπάσκετ παλιότερα, αλλά και στο μπάσκετ και στο ποδόσφαιρο είμαι ΠΑΟΚ.

Ποια ήταν η αφορμή για να γίνεται ψυχολόγος;

Πάντα ήμουν διαθέσιμη στο  να ακούω τους ανθρώπους και να προσπαθώ να βοηθήσω όταν κάποιος δεν αισθάνεται καλά. Θυμάμαι παραδείγματος χάριν να φροντίζω πολύ τους συμμαθητές μου, να φροντίζω παιδιά μικρότερης ηλικίας….Και πάντα ήθελα να ακούω τους ανθρώπους και να τους βοηθάω με κάθε τρόπο.

Έχετε δικά σας παιδιά; Αν ναι, χρειάστηκε κάποια στιγμή να τα βοηθήσετε ως ψυχολόγος;

Έχω μία κορούλα, η οποία είναι δυόμισι ετών. Αυτό που διαπίστωσα είναι ότι πολλές φορές απέχει η θεωρία από την πράξη. Δίνοντας συμβουλές σε γονείς είδα μετά όταν το προσπάθησα στο δικό μου το παιδί ότι κάποια πράγματα ίσως να μην έχουν αποτέλεσμα και κατέληξα στο συμπέρασμα  ότι πρέπει να είμαστε αυθόρμητοι, να γεννάμε καινούριες ιδέες και γενικά να δοκιμάζουμε πράγματα. Δε σημαίνει πως επειδή κάτι πιάνει σε κάποιο παιδί πως θα πιάσει και  σε άλλο παιδί.  Κάθε παιδί είναι διαφορετικό και χρειάζεται διαφορετικά πράγματα.

Πού σπουδάσατε;

Σπούδασα στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο στον Τομέα της Ψυχολογίας. Το πανεπιστήμιο αυτό βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη.

Πώς κυλάει μια γεμάτη ημέρα σας;

Οι περισσότερες μέρες μου είναι γεμάτες. Ξυπνάω και ετοιμάζω την κόρη μου. Παίρνω το αυτοκίνητό μου και πηγαίνω στη δουλειά μου. Ενώ μένω στη Δράμα, η δουλειά μου είναι στην Καβάλα. Πολλές φορές πρέπει να επισκεφτώ κάποιο σχολείο, όπως δηλαδή έκανα και σήμερα. Μετά επιστρέφω στο γραφείο γιατί κι εκεί έχω πάρα πολλή δουλειά. Επισκέπτομαι φυσικά και το σπίτι του Χαμόγελου του Παιδιού για να συζητήσω με τα παιδιά που μένουν εκεί και να τα βοηθήσω. Έπειτα, επιστρέφω στο σπίτι μου και συνεχίζω κι εκεί να κάνω διάφορα πράγματα και προετοιμασία για την επόμενη ημέρα.

Πώς νιώθετε που κάνετε αυτή τη δουλειά;

Νιώθω πολύ καλά. Χαίρομαι που βοηθάω πολλούς ανθρώπους. Κυρίως όμως χαίρομαι που δουλεύω με παιδιά. Και ξέρετε, εσείς τα παιδιά έχετε ένα δικό σας τρόπο που αντιμετωπίζετε τις καταστάσεις, έναν τρόπο πιο δημιουργικό και θετικό. Νιώθω λοιπόν κι εγώ ότι «κλέβω» λίγο από τον τρόπο σας και νιώθω καλύτερα από πριν.

Πώς τα περνούν τα παιδιά στο Χαμόγελο του Παιδιού;

Τα παιδιά έχουν πάνω κάτω τη δική σας καθημερινότητα. Το πρωί πηγαίνουν στο σχολείο της περιοχής ανάλογα με την ηλικία τους, επιστρέφουν για φαγητό. Διαβάζουν τα μαθήματά τους και κάνουν τις εξωσχολικές τους δραστηριότητες, ανάλογα με τα ενδιαφέροντά τους. Πάντα έχουν κοντά τους ανθρώπους από το Χαμόγελο του Παιδιού που τα φροντίζουν. Τα μεγαλύτερα παιδιά βγαίνουν έξω μόνα τους. Κάνουμε πάρτι γενεθλίων. Πηγαίνουμε διακοπές το καλοκαίρι. Κάνουν δηλαδή ό,τι κάνετε κι εσείς, με τη διαφορά ότι στο σπίτι δεν υπάρχουν δυο τρία παιδιά, αλλά πολλά περισσότερα.

Στο Χαμόγελο του Παιδιού έρχονται παιδιά από οικογένειες που έχουν οικονομικά προβλήματα;

 Όχι, εμείς ως Χαμόγελο του Παιδιού βοηθάμε και υποστηρίζουμε τέτοιου είδους οικογένειες να σταθούν στα πόδια τους, αλλά δεν παίρνουμε τα παιδιά στα σπίτια μας. Σκοπός είναι τα παιδιά αυτά να μένουν με τους γονείς τους. Εκεί εμείς που παρεμβαίνουμε και φροντίζουμε στα σπίτια μας είναι παιδιά που ζούσαν σε ένα άσχημο περιβάλλον, πχ παιδιά που κακοποιούνται ή που δεν έχουν τη φροντίδα που χρειάζονται.

Έχει συμβεί κάποια φορά να πάρει τηλέφωνο στο Χαμόγελο του Παιδιού κάποιο παιδί που κακοποιείται στο σπίτι του;

Ναι, αυτό έχει συμβεί αρκετές φορές.

Ποιος παίρνει την απόφαση για να έρθει ένα παιδί στο Χαμόγελο του Παιδιού;

Σε κάθε μεγάλη πόλη υπάρχουν τα δικαστήρια. Εκεί είναι κάποιοι εισαγγελείς και κάποιοι ορίζονται να είναι εισαγγελείς ανηλίκων, δηλαδή εισαγγελείς για τα παιδιά. Η δουλειά τους είναι αν έχουν πληροφορίες πως κάποιο παιδί κινδυνεύει ή δεν φροντίζεται σωστά και πρέπει να βοηθηθεί, να πάρουν την καλύτερη δυνατή απόφαση γι’ αυτό το παιδί. Σε κάποιες περιπτώσεις η απόφαση μπορεί να είναι πως το παιδί αυτό πρέπει να πάει σε ένα χώρο παιδικής προστασίας όπως το Χαμόγελο του Παιδιού.

Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς τα παιδιά ώστε να ευαισθητοποιηθούν οι μεγάλοι;

Ακόμη κι αυτή η προσπάθεια που γίνεται σήμερα είναι μια πάρα πολύ καλή κίνηση γιατί όταν θα βγει η/το εφημερίδα/ηλεκτρονικό περιοδικό θα τη/το διαβάσουν πολλοί μεγάλοι και θα ενημερωθούν. Το ότι σήμερα με τις δράσεις που έχουμε προγραμματίσει θα ενημερωθούν πολλά παιδιά, τα οποία θα μεταφέρουν στους γονείς τους τα όσα άκουσαν. Το πιο σημαντικό βέβαια είναι το ενδιαφέρον που δείχνετε εσείς για αυτά τα παιδιά και τα προβλήματα που βιώνουν και αυτό σας το ενδιαφέρον είναι σημαντικό να το μοιράζεστε με τους μεγάλους, γιατί όλοι εμείς ξέρετε με την καθημερινότητά μας και τις ευθύνες που έχουμε κάποιες φορές ξεχνάμε τα προβλήματα των άλλων.

Καταπατώνται τα δικαιώματα κάποιων παιδιών; Για ποιο λόγο νομίζετε πως γίνεται αυτό;

Δυστυχώς, καταπατώνται τα δικαιώματα των παιδιών και σε κάποιες χώρες στον κόσμο ακόμη και τώρα αυτό θεωρείται φυσιολογικό. Εξακολουθούν να υπάρχουν παιδιά σε τρίτες χώρες που εργάζονται κάτω από άθλιες συνθήκες, παιδιά που δεν έχουν πρόσβαση σε φαγητό ή καθαρό νερό. Βέβαια, καταπατώνται τα δικαιώματα των παιδιών και σε άλλες χώρες που δεν έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά με τις παραπάνω. Π.χ στην Ελλάδα και σε διάφορες χώρες στην Ευρώπη εξακολουθούν να υπάρχουν παιδιά που δοκιμάζονται, παιδιά που δεν φοιτούν στο σχολείο, που είναι βασικό δικαίωμα των παιδιών. Παιδιά, τα οποία είναι έξω στους δρόμους και δουλεύουν στα φανάρια κτλ. Μην ξεχνάμε και τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα που έρχονται από περιοχές που υπάρχει πόλεμος και πρέπει να βοηθηθούν και να προστατευτούν. Δυστυχώς, οι πολιτικές δεν φροντίζουν να μειωθούν αυτά τα προβλήματα.

Ποιο πιστεύετε ότι είναι το σημαντικότερο δικαίωμα των παιδιών;

Να ζουν την παιδικότητά τους! Τι κάνουν τα παιδιά; Παίζουν, χαίρονται, κάνουν φίλους, χαμογελάνε, παίρνουν φροντίδα και αγάπη από τους ανθρώπους που είναι κοντά τους. Είναι σημαντικό, λοιπόν, να έχουν το φαγητό τους, τα παιχνίδια τους, να έχουν στέγη, να πηγαίνουν στο σχολείο, να μπορούν να πάνε στον γιατρό όταν αρρωστήσουν. Με μία φράση να μπορούν να είναι παιδιά.

Ευχαριστούμε θερμά την κ. Γαβριήλογλου για τη συνέντευξη που μας παραχώρησε. 

Παιχνίδι με θέμα τη Δημοκρατία και τα Δικαιώματα

Το παιχνίδι "Κρεμάλα" είναι γνωστό σε όλους και πολύ αγαπητό από μικρούς και μεγάλους. 

Μπορείτε να παίξετε Κρεμάλα και να αναζητήσετε λέξεις σχετικές με τη δημοκρατία και τα δικαιώματα. 

Απλά επισκεφτείτε τον παρακάτω σύνδεσμο:

https://learningapps.org/10891021

   

Συνέντευξη: Χριστίνα Νεφραίμ

Ακόμη μία συνέντευξη που πραγματικά απολαύσαμε ήταν η συνέντευξη με την κ. Χριστίνα Νεφραίμ, η οποία είναι δημοσιογράφος. Άραγε σχετίζονται τα δικαιώματα με τα ΜΜΕ;

1. Πόσων χρονών είστε;

Είμαι 42 χρονών. Αγαπώ πάρα πολύ την ηλικία μου, δεν την κρύβω ποτέ. Η ηλικία δεν έχει καμία σημασία. Σημασία έχει πόσο αισθάνεται κάθε άνθρωπος στην καρδιά και στο μυαλό.

2. Πού γεννηθήκατε;

Γεννήθηκα στην πόλη της Καβάλας τον Νοέμβρη του 1978 κι επειδή αγαπώ πολύ αυτή την πόλη από την μέρα που γεννήθηκα πήρα την απόφαση να μην φύγω ποτέ από εδώ.

3. Πού μένετε;

Μένω στην περιοχή της Αγίας Βαρβάρας. Αυτή η περιοχή βρίσκεται σχεδόν στο κέντρο της πόλης.

4. Έχετε δική σας οικογένεια;

Έκανα πολύ μικρή οικογένεια και τώρα σαν μονογονεϊκή οικογένεια πλέον ζω μαζί με την κόρη μου η οποία είναι 17 χρονών.

5. Τι και πού σπουδάσατε;

Ξεκίνησα με μεγάλα όνειρα να γίνω πολιτικός μηχανικός. Βέβαια, πολλές φορές όσα σχεδιάζουμε δεν πραγματοποιούνται πάντα. Έτσι, άλλαξα πορεία. Έκανα πολλές δουλειές και κατέληξα να εργάζομαι στον χώρο των ΜΜΕ σαν δημοσιογράφος και παραγωγός εκπομπών. Παρακολούθησα αρκετά σεμινάρια πάνω στην δημοσιογραφία, όμως η εμπειρία που απέκτησα ήταν καθοριστική για την εργασία μου όλα αυτά τα χρόνια, καθώς συνεργάστηκα με πολύ αξιόλογους επαγγελματίες του χώρου και μπορώ πλέον να λέω με μεγάλη μου τιμή και μετά από 8 χρόνια σκληρής και επίπονης εργασίας ότι είμαι δημοσιογράφος.

6. Πού εργάζεστε αυτή τη στιγμή;

Εδώ κι έναν χρόνο, εργάζομαι σε μια τοπική εφημερίδα της Καβάλας σαν αρθρογράφος-κειμενογράφος υποστηρίζοντας παράλληλα και την διαχείριση των μέσων στα social media. Από τις αρχές  του 2019 και μέχρι σήμερα, είχα και έχω την  τιμή να συνεργάζομαι με τον Δήμαρχο Θάσου σαν εξωτερικός συνεργάτης σε θέματα πολιτισμού και παιδείας.

7. Έχετε εργαστεί ως δημοσιογράφος στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο ή σε κάποια εφημερίδα;

Έχω εργαστεί ως δημοσιογράφος αρκετά χρόνια στα τοπικά τηλεοπτικά κανάλια της περιοχής, σε τοπικές εφημερίδες και ιστοσελίδες.Το ραδιόφωνο το αγαπώ πολύ και είναι ο επόμενος μου στόχος.

8. Ντρέπεστε όταν είστε στην τηλεόραση και σας βλέπει τόσος κόσμος;

Στην αρχή ντρεπόμουν αρκετά, αλλά πλέον μετά από τόσες εκπομπές και δελτία ειδήσεων στα οποία έχω συμμετάσχει δεν υπάρχει πλέον λόγος να ντρέπομαι. Κυρίως αισθάνομαι περίεργα όταν κάνω κάποιο σαρδάμ. Τότε βγαίνω από το στούντιο και σκέφτομαι αυτό που είπα ..γελάω και πάω παρακάτω!!!!

9. Γιατί διαλέξατε να γίνετε δημοσιογράφος;

Αγαπούσα από μικρή πάρα πολύ δύο πράγματα στην ζωή μου: τον πολιτισμό και τον άνθρωπο. Μέσω αυτής της δουλειάς μου δίνεται ευκαιρία και να έρχομαι σε επαφή με πολλά πολιτιστικά δρώμενα, πολιτιστικούς συλλόγους, τα οποία συνήθως καλούμαι να καλύψω τηλεοπτικά, να ενημερώσω όσο πιο αντικειμενικά μπορώ το κοινό και μέσα από αυτή την διαδικασία να βοηθήσω ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Στο πολιτικό και κοινωνικό ρεπορτάζ εκεί τα πράγματα είναι ακόμη πιο δύσκολα.....Ειδικά, όσα ρεπορτάζ μου είχαν να κάνουν με το προσφυγικό, με φυσικές καταστροφές στην περιοχή μας, όπως η φωτιά στην Θάσο, δολοφονίες αλλά και καταστάσεις κακοποίησης γυναικών και παιδιών με επηρεάζουν πολύ. Θα σας αναφέρω ένα παράδειγμα για ένα από αυτά τα ρεπορτάζ που μου χάραξαν βαθιά την ψυχή. Ήταν Φεβρουάριος του 2017 με την Καβάλα να έρχεται αντιμέτωπη με τις μεγάλες προσφυγικές ροές και με τα πλοία να κουβαλούν για αποσυμφόρηση των νησιών ανά εκατοντάδες τους πρόσφυγες και μετανάστες στην ενδοχώρα. Άνθρωποι παγωμένοι χωρίς ρούχα και παπούτσια και μωρά να τρέμουν από το κρύο. Στοιβαγμένα άρον άρον μέσα στο  κολυμβητήριο της πόλης αποφασίστηκε την επόμενη μέρα να μεταφερθούν 1.250 άτομα στο εκθεσιακό της Καρβάλης. Ο ρόλος μας πολλαπλός με πολλές ζωντανές συνδέσεις... Ξαφνικά και ενώ βρίσκομαι στον αέρα, κοιτώ πίσω από την κάμερα μια μητέρα να κουβάλα το λιπόθυμο μωρό  της  μελανιασμένο και να τρέχει πάνω κάτω... Πάγωσα ... Δεν έπρεπε να τρομοκρατήσω τον κόσμο εκείνη την στιγμή  αλλά να ζητήσω βοήθεια...Έφυγα μπροστά από την κάμερα και άρχισα να κλαίω...Συνειδητοποίησα γρήγορα όμως, ότι ο ρόλος μου δεν είναι αυτός και πως  παρ' όλη την εκπαίδευση που είχα κάνει πάλι λύγισα. Σταμάτησα λοιπόν αμέσως, γύρισα στην θέση μου και μίλησα μπροστά στην κάμερα κάνοντας έκκληση για βοήθεια. Άμεσα τρεις παιδίατροι που παρακολουθούσαν την ζωντανή σύνδεση έτρεξαν στο σημείο και βοήθησαν ώστε να σωθεί το μωρό.... Αυτό κι άλλα πολλά περιστατικά μου έδωσαν δυνατά μαθήματα ώστε να αγαπήσω πολύ τη δουλειά μου ως δημοσιογράφος και να αφιερωθώ σε αυτήν.

10. Ποιο είναι το πιο ωραίο κομμάτι της δουλειάς σας;

Το πιο ωραίο κομμάτι της δουλειάς μου είναι ότι ανακαλύπτω ιστορικά και λαογραφικά μουσεία, αρχειακό υλικό, ανθρώπους με καθημερινές ιστορίες, αλλά και πολλούς καλά κρυμμένους θησαυρούς του πολιτισμού και της ιστορίας που οι περισσότεροι από εμάς δεν γνωρίζουμε. Παραδείγματος χάριν, μου ζητήθηκε να κάνω ένα ρεπορτάζ για την Ποταμιά της Θάσου.Τότε λοιπόν ανακάλυψα ότι υπάρχει ένας κρυμμένος θησαυρός…. Και ποιος ήταν αυτός; Μα, φυσικά το Μουσείο του Πολύγνωτου Βαγή που υπάρχει στο πανέμορφο χωριό σας.

11. Ποιο είναι το πιο δύσκολο κομμάτι της δουλειάς σας;

Το πιο δύσκολο κομμάτι της δουλειάς μου είναι η αυτοσυγκράτηση και η διαχείριση των πληροφοριών. Πρέπει να είμαι πολύ προσεκτική σε ό,τι λέω, γιατί τα λόγια μου μπορεί να επηρεάζουν είτε θετικά είτε αρνητικά τους τηλεθεατές ή τους αναγνώστες μας. Ο δημοσιογράφος πρέπει να είναι προσεκτικός σε ό,τι λέει. Πρέπει απλά να μεταδίδει την είδηση και αυτό στις μέρες μας είναι πολύ δύσκολο… Κάποιες φορές θέλω να πω κάτι που νιώθω σχετικά με ένα περιστατικό, αλλά προσπαθώ να κρατήσω τις απόψεις μου για μένα και μόνο για μένα.

12. Έγινε ποτέ κάποιο περιστατικό κατά τη διάρκεια συνέντευξης που σας έκανε να γελάσετε πολύ;

Πράγματι, έχουν γίνει πολλά. Και κάποιες φορές δεν έχω καταφέρει να συγκρατηθώ. Το δύσκολο κομμάτι είναι όταν οι συνεργάτες μου που είναι πίσω από τις κάμερες γελάνε. Καταβάλλω μεγάλη προσπάθεια για να κρατηθώ. Συνήθως, γελάμε με τα σαρδάμ που κάνω ή αν διαβάσω κάτι λάθος από το ότο κιου.

13. Ποιος είναι ο ρόλος των μέσων μαζικής ενημέρωσης στη ζωή μας;

Ένας είναι ο βασικός ρόλος των ΜΜΕ: η ενημέρωση. Το να μπορέσουμε να μεταδώσουμε στους τηλεθεατές/ακροατές/αναγνώστες τα αληθή γεγονότα ή στοιχεία ενός περιστατικού.

14. Ποια είναι τα βασικά δικαιώματα στη ζωή ενός ανθρώπου;

Είναι πολλά. Εγώ θα σταθώ όμως σε αυτό που θεωρώ βασικό στα πλαίσια της δημοσιογραφίας: τον σεβασμό στην προσωπικότητα του άλλου.

15. Πώς μπορούν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης να βοηθήσουν στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου;

Πολλαπλός ο ρόλος τους στην προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου καθώς  το ΕΣΡ επιβάλλει στα ΜΜΕ  να ενημερώνουν καθημερινά  τους πολίτες με αντικειμενικότητα, να ψυχαγωγούν και να προβάλλουν τον εθελοντισμό και την ισότητα. Αν για κάποιο λόγο παραβούν την νομοθεσία, τους επιβάλλονται μεγάλα χρηματικά πρόστιμα. Και κάποιες φορές με αφαίρεση αδείας.

16. Μπορεί τα μέσα μαζικής ενημέρωσης να κάνουν κακό στη ζωή μας; Αν ναι, πώς;

Δυστυχώς, αν κάποιος δημοσιογράφος δεν είναι αντικειμενικός η ανεξάρτητος (έχει χρωματισμό) μπορεί να μην προωθεί την αντικειμενική ενημέρωση λέγοντας ψεύτικες ειδήσεις, πληροφορίες ή να αποκρύπτει σε μικρο βαθμό την αλήθεια. Το φαινόμενο αυτό πλέον είναι αρκετά διαδεδομένο στις ιστοσελίδες στις οποίες το ΕΣΡ δεν μπορεί να ελέγξει. Επειδή, όμως, υπάρχουν πολλοί δημοσιογράφοι στον χώρο, θέλω να πιστεύω πως ακούγονται πρώτα οι ειλικρινείς αχρωμάτιστες φωνές. Οι πολίτες έχουν την ελεύθερη επιλογή από την άλλη πλευρά να κρίνουν και να επιλέξουν να δουν, να ακούσουν και να διαβάσουν αυτά που θεωρούν αυτοί αντικειμενικά.

17. Έχετε συμμετάσχει σε εθελοντικές δράσεις μέσω της δουλειάς σας προκειμένου να βοηθηθούν άνθρωποι που έχουν ανάγκη;

Ναι, έχω συμμετάσχει σε πάρα πολλές εθελοντικές δράσεις και αυτός είναι ο βασικός λόγος που επέλεξα να γίνω δημοσιογράφος: το να μπορώ να βοηθώ μέσω του εθελοντισμού  τους συνανθρώπους μου.

18. Ποιες λέξεις σάς έρχονται στο μυαλό όταν ακούτε τη λέξη δικαιοσύνη;

Όταν ακούω τη λέξη δικαιοσύνη μου έρχεται στο μυαλό η εικόνα της Θεάς Θέμιδας που κρατάει στο ένα χέρι το σπαθί και στο άλλο χέρι τη ζυγαριά. Και μάλιστα έχει κλειστά μάτια…Βέβαια, στη δημοσιογραφία δεν πρέπει να έχουμε κλειστά τα μάτια, δεν είμαστε νομικοί ούτε δικαστές, δεν είναι αυτός ο ρόλος μας. Ο μόνος ρόλος που μας έχει δοθεί είναι να μεταφέρουμε έγκυρα και γρήγορα την πληροφορία στον κόσμο με τα μάτια μας ορθάνοιχτα.

19. Ποιες λέξεις σάς έρχονται στο μυαλό όταν ακούτε τη λέξη ισότητα;

Μου έρχεται στο μυαλό η λέξη γυναίκα.Εκείνη η αμόρφωτη, όπως λένε γυναίκα, η αγρότισσα, η πολύτεκνη μητέρα, εκείνη που έχει ταλέντο, που έχει γνώση, εμπειρία, εκείνη που δυστυχώς κακοποιείται και η γυναίκα που αναγκάζεται να μένει στο περιθώριο. Ισότητα είναι να έχουμε αξία σαν ανθρώπινα όντα στον πλανήτη μας. Ισότητα είναι να μην καταπατάμε τα θέλω του άλλου και να παλεύουμε όλοι με ίσους όρους. Η γυναίκα δεν γεννήθηκε να είναι πάνω από τον άντρα, αλλά να είναι δίπλα του να τον στηρίζει σαν ίσος προς ίσο. Στην περίπτωση μου σαν δημοσιογράφος η ισότητα ακόμα προσπαθεί να βρει τον δρόμο της στο εργασιακό μου περιβάλλον.

20. Ποια η σχέση ανάμεσα στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και στην εκπαίδευση;

Όπως γνωρίζετε στην Ελλάδα η κρατική τηλεόραση είναι υπεύθυνη για την εκπαίδευση αλλά και την ψυχαγωγία των μικρών της πολιτών. Στην χώρα μας οι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί δεν έχουν οικονομική στήριξη από το κράτος για την προβολή τέτοιων εκπαιδευτικών προγραμμάτων και είναι λογικό ότι δεν θέλουν να μπουν από μόνοι τους στην διαδικασία παραγωγής ενός τέτοιου προγράμματος, πόσο μάλλον τα μικρά τοπικά κανάλια .... Ο Κορωνοϊός ήρθε να μας αποδείξει για ακόμα μια φορά ότι είμαστε πολλά χρόνια πίσω σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη και την Αμερική... Χρειαζόμαστε νέες ιδέες, καινοτόμες, με νέα μυαλά που έχουν την τεχνογνωσία και την όρεξη να παράγουν έργο. Να αλλάξουν την γερασμένη εικόνα της κρατικής τηλεόρασης. Ο ρόλος μας είναι να ενημερώνουμε και να ψυχαγωγούμε. Δυστυχώς όμως  σταμάτα εκεί.....

21. Έχετε πάει στο εξωτερικό για να κάνετε κάποια εκπομπή ή να πάρετε κάποια συνέντευξη;

Ναι, έχω κάνει εκπομπές για τον Ελληνικό πολιτισμό στην Τουρκία και στα Βαλκάνια. Αγαπώ πολύ τους Έλληνες που μέχρι και σήμερα με φιλοξενούν στα σπίτια τους, εκεί στις Αλησμόνητες πατρίδες μας. Αγαπώ να μιλώ μαζί τους μπροστά από τα αγέρωχα ελληνικά σπίτια που δεν θέλουν να γκρεμιστούν και που όλα έχουν να σου πουν μια μοναδική ιστορία ..... Το ταξίδι ξεκίνησε το 2014 με πολλές εικόνες να είναι μέχρι και σήμερα χαραγμένες στην ψυχή μου. Γανόχωρα -Προύσσα -Μουδανιά -Πέραμος -Αρτάκη -τριγλιά -σιγή Απολλωνία- Ιμβρος- Κωνσταντινούπολη .... Και κάθε φορά μια καινούργια ελληνική φιγούρα να μου εξομολογείται και μια ιστορία....Ενώ το 2016 είχα την τιμή να παραβρεθώ στην ίδρυση μιας πολυπολιτισμικής ομάδας Βαλκανικών τηλεοπτικών καναλιών .

 

Θα θέλαμε ειλικρινά να εκφράσουμε τις ευχαριστίες μας προς την κ. Νεφραίμ. 

Βιβλιοπαρουσιάσεις

Φέτος, όπως και κάθε χρονιά άλλωστε, στο Τμήμα Ένταξης διαβάσαμε και επεξεργαστήκαμε διάφορα παιδικά βιβλία με θέμα την αποδοχή της διαφορετικότητας. Σας παρουσιάζουμε τα πιο αγαπημένα μας...

Σας γράφουμε λίγα λόγια για το καθένα.

Τίτλος: Χωρίς παπούτσια

Συγγραφέας: Κατερίνα Ανωγιαννάκη

Εικονογράφηση: Πετρούλα Κρίγκου

Εκδόσεις: Μεταίχμιο

Το βιβλίο μάς μιλάει για τη μικρή Σαγιέν, η οποία γεννήθηκε με δύο πολύ μεγάλα και παράξενα δάχτυλα ποδιών. Ο πατέρας της ήταν ένας πολύ διάσημος σχεδιαστής παπουτσιών και παρόλα αυτά δεν μπορούσε να σχεδιάσει ένα ζευγάρι παπούτσια για την κόρη του. Αυτό που είναι πολύ σημαντικό στην ιστορία της Σαγιέν είναι πως ενώ όλοι οι άνθρωποι που βρίσκονταν γύρω της ένιωθαν άσχημα για τα δάχτυλά της, η ίδια τα αγαπούσε και ήταν περήφανη γι” αυτά. Αυτό ήταν και το σημαντικό μήνυμα της ιστορίας: ότι πρέπει να αγαπάμε το σώμα μας και τον εαυτό μας, όπως κι αν είναι.

 

Επάγγελμα τέρας

Συγγραφέας: Μαίρη Τσόγκα

Εικονογράφος: Θέντα Μιμηλάκη

Εκδόσεις: Μεταίχμιο

 

Το τέρας συμμετείχε ως ηθοποιός σε διάφορες ταινίες. Πάντα υποδυόταν τον κακό, που τρόμαζε τους άλλους. Ξαφνικά, όμως, έμεινε χωρίς δουλειά. Έπρεπε, λοιπόν, να βρει έναν τρόπο για να ζήσει. Η εμφάνισή του όμως αποτελούσε εμπόδιο. Μπορεί να ήταν ένα καλόκαρδο τέρας, αλλά μόλις τον έβλεπαν οι άλλοι τον φοβόντουσαν. Ώσπου βρήκε μια πολύ ενδιαφέρουσα δουλειά… Διάβαζε παραμύθια σε μικρά παιδιά. Τα παιδιά δεν τον έβλεπαν. Τον άκουγαν μόνο και τον αγάπησαν από την πρώτη στιγμή. Μία μέρα όμως τον κάλεσαν σε μια εκδήλωση…εκεί έμαθαν όλοι για την πραγματική του εμφάνιση. Και ποιοι φυσικά τον αποδέχτηκαν; οι μικροί του φίλοι!

 

Επίσης, επεξεργαστήκαμε το πολύ ενδιαφέρον βιβλίο "Όλοι γεννιόμαστε ελεύθεροι", το οποίο βρήκαμε στην ιστοσελίδα του Μικρού Αναγνώστη. Μπορείτε κι εσείς, αν θέλετε, να το ακούσετε ή να το διαβάσετε.

http://www.mikrosanagnostis.gr/library/pageflip8/Default.html

Συνέντευξη : Κωνσταντίνος Βλαστάρης

Είχαμε την χαρά και την τιμή να συνομιλήσουμε με τον κ. Κωνσταντίνο Βλαστάρη και να του πάρουμε μία πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη. Γιατί, όμως επιλέξαμε τον συγκεκριμένο άνθρωπο; Μήπως επειδή είναι δάσκαλος; μήπως γιατί είναι εμπνευστής του Μαγικού Πανεπιστημίου; Και τι σχέση έχουν όλα αυτά με το θέμα της εφημερίδας μας που είναι τα δικαιώματα του παιδιού; Είστε σίγουροι πως από τις πρώτες κιόλας γραμμές θα σας λυθούν όλες σας οι απορίες. 

• Πού γεννηθήκατε;

Γεννήθηκα στην Καβάλα, αλλά η καταγωγή μου είναι από τα Λιμενάρια της Θάσου. Μεγάλωσα, λοιπόν, στα Λιμενάρια.

• Πού μένετε;

Τώρα μένω στην Καβάλα κοντά στο 2ο Δημοτικό Σχολείο, στο οποίο εργάζομαι. 

• Τι δουλειά κάνετε;

Τώρα είμαι διευθυντής στο 2ο Δημοτικό σχολείο Καβάλας, αλλά βασικά είμαι και αισθάνομαι δάσκαλος. 

• Γιατί επιλέξατε αυτή τη δουλειά;

Όταν σπούδαζα δεν ήμουν βέβαιος ότι θα γίνω δάσκαλος. Όταν όμως έκανα μάθημα στα παιδιά ως πρακτική εξάσκηση, την τελευταία μέρα όταν σχόλασα, έκλεισαν το δρόμο μου. Μου είπαν να ξαναπάω οπωσδήποτε από τη Δευτέρα. Αυτή η επικοινωνία και η αποδοχή που είχα από τα παιδιά με έκανε να νιώσω πως αυτή ήταν η δουλειά που θα μου ταίριαζε. 

• Ποια τάξη ήταν η αγαπημένη σας και πώς έχετε περάσει σε αυτή;

Θα πω δυο τάξεις που τις θυμάμαι με πολλή αγάπη. Όταν ήμουν Δ δημοτικού φοιτούσα σε ένα σχολείο στη Θεσσαλονίκη. Εκεί μου έμαθαν πολλά παιχνίδια, αλλά κυρίως μου έμαθαν να αγαπώ τον αθλητισμό. Εκεί απέκτησα πολλούς φίλους. Ένας από αυτούς είναι και ο δημοσιογράφος Γιάννης Βοϊτσίδης που καλύπτει θέματα για την πόλη του και για τον ΠΑΟΚ. Η άλλη τάξη ήταν η ΣΤ τάξη που ήμουν στα Λιμενάρια με έναν καταπληκτικό δάσκαλο, τον κ. Ρακιντζή που πραγματικά έδινε έμπνευση στα παιδιά.

• Πότε γεννηθήκατε;

Γεννήθηκα στις 19 Ιουνίου του 1965. 

• Έχετε παιδιά;

Ναι, έχω ένα γιο, ο οποίος είναι 19 χρονών. Είναι τώρα φοιτητής στην Ξάνθη στην Αρχιτεκτονική Σχολή και του αρέσει να σχεδιάζει. 

• Πόσα χρόνια δουλεύετε ως δάσκαλος;

Δουλεύω 27 χρόνια ως δάσκαλος. 

• Πόσων χρονών ήσασταν όταν αποφασίσατε να γίνετε δάσκαλος;

Ήμουν 21 χρονών.

• Έχετε κατοικίδιο;

Είχα ένα σκυλάκι για 14 χρόνια. Ήταν η Ζουζού, την είχαμε βρει στο δρόμο και την φροντίσαμε. Τώρα, όμως, δε ζει πια. 

• Ποιο ήταν το αγαπημένο σας βιβλίο;

Είναι το βιβλίο «20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα» του Ιουλίου Βερν από πλευράς παιδικής λογοτεχνίας. Μου αρέσει επίσης και το βιβλίο «Το παιχνίδι με τις χάντρες» του Έρμαν Έσσε, το οποίο απευθύνεται σε μεγαλύτερες ηλικίες. 

• Ποια είναι τα βασικά δικαιώματα των παιδιών;

Πιστεύω πως τα βασικότερα είναι η ελευθερία και η μόρφωση. Φυσικά, έχουν δικαίωμα να φάνε, να πάνε στο γιατρό, να παίξουν και πολλά άλλα. Ξαναλέω, πως για μένα τα πιο σημαντικά είναι η ελευθερία και η μόρφωση γιατί  μέσω αυτών μπορείς να εξελιχθείς και να προοδεύσεις. 

• Πώς σχετίζεται η εκπαίδευση με τα δικαιώματα των παιδιών;

Τα παιδιά είναι σημαντικό να μπορούν να συμβαδίζουν με την εποχή τους. Να αναπτύσσουν δεξιότητες ώστε να μπορούν να σταθούν ισότιμα αύριο μεθαύριο στην κοινωνία. Ο βασικός σκοπός της εκπαίδευσης είναι να βοηθά στη δημιουργία ενός πολίτη που να μπορεί να προσαρμόζεται στις ανάγκες της κοινωνίας, αλλά και να βελτιώνει την ίδια την κοινωνία. Γι’ αυτό και πιστεύω πως είναι πάρα πολύ σημαντικό όλα τα παιδιά να έχουν τη δυνατότητα πρόσβασης στην εκπαίδευση. 

• Τι είναι το μαγικό πανεπιστήμιο;

Είναι μία οργάνωση που έχει σκοπό να ανοίξει τους δρόμους της γνώσης σε όλα τα παιδιά που το επιθυμούν και να βοηθήσει το κάθε παιδί να βρει την κλίση του. Να κάνει αυτό που αγαπάει. 

• Ποιανού ιδέα ήταν η ίδρυσή του;

Η ιδέα ήταν αρχικά δική μου. Ασχολούμουν και με το Πανεπιστήμιο των Παιδιών στην Καβάλα και κάπως έτσι γεννήθηκε η ιδέα. Βέβαια, ακολούθησε και η πρόταση από τον Θωμά και την Άννα Μπίσμπα για κάτι ευρύτερο. Έτσι, μπορώ να πω ότι κατέληξε να είναι μια κοινή ιδέα και των τριών. 

• Ποιοι είναι οι βασικοί συνεργάτες του μαγικού πανεπιστημίου;

Είναι ο Θωμάς ο Μπίσμπας και η Άννα η Μπίσμα, που είναι δύο καταπληκτικοί άνθρωποι από την Κατερίνη. Ο Θωμάς είναι ένας από τους καλύτερους αστροφυσικούς που διαθέτει αυτή τη στιγμή η χώρα μας. Ενώ είναι πολύ νέος, (περίπου 35 χρονών) έχει περάσει από τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου. Επίσης, είναι πολύ καλός μαραθωνοδρόμος και πολύ καλός αλεξιπτωτιστής. Ο Θωμάς αγάπησε αρχικά την ιδέα του Πανεπιστημίου των Παιδιών που ξεκίνησε εδώ στην Ελλάδα και μου πρότεινε να κάνουμε κάτι αντίστοιχο και στην Κατερίνη, όπου είναι η πόλη του. Το ξεκινήσαμε με την προοπτική να δραστηριοποιηθούν παιδιά από όλη την Ελλάδα. Και η αδερφή του η Άννα η Μπίσμπα, η οποία είναι φιλόλογος και η οποία επιμελείται την ιστοσελίδα του μαγικού πανεπιστημίου. Είναι μια πολύ όμορφη σελίδα με πολύ χρήσιμες πληροφορίες. Εκεί μπορεί να βρει κανείς συνδέσμους από τις παρουσιάσεις που έχουν ήδη γίνει. 

• Πώς μπορεί κάποιος να γίνει μέλος στο μαγικό πανεπιστήμιο;

Είναι πολύ απλό. Δηλώνει τη συμμετοχή του σε μία οποιαδήποτε δράση του μαγικού πανεπιστημίου. Μόλις δηλώσει το email του, αν φυσικά το επιθυμεί, θα ενημερώνεται για όλες τις δράσεις που πρόκειται να γίνουν. 

• Πιστεύετε πως το μαγικό πανεπιστήμιο σχετίζεται με τα βασικά δικαιώματα του ανθρώπου; 

Ένα από τα βασικά δικαιώματα  του ανθρώπου, άρα και του παιδιού, είναι το δικαίωμα στην ελεύθερη πρόσβαση στη γνώση. Και το μαγικό πανεπιστήμιο στοχεύει ακριβώς σε αυτό…. Να ανοίξει το δρόμο σε πολλά παιδιά έτσι ώστε να έχουν πρόσβαση σε πολλούς τομείς της γνώσης, ακόμη και σε πράγματα που κάποιοι μπορεί να θεωρήσουν πως είναι δύσκολα για τα παιδιά. Ο απώτερος στόχος μας είναι να δώσουμε στα παιδιά ερεθίσματα και εμπειρίες από πράγματα  που δεν συναντούν συχνά.  

• Η κυρία Ελένη μας έχει πει πως είστε και συγγραφέας. Ποια βιβλία έχετε γράψει; Μπορείτε να μας πείτε δυο λόγια γι’ αυτά; 

Έχω γράψει το παιδικό βιβλίο «Ο τρελός». Αυτό το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη και αναφέρεται στην αξία του παιχνιδιού και της φιλίας. Τρελό στο σκάκι λένε τον αξιωματικό, επειδή προχωράει λοξά. Επίσης, έχω γράψει ένα ηλεκτρονικό βιβλίο που λέγεται «Οι κόκκινοι λόφοι» από τις εκδόσεις Σαΐτα. Μιλά για τα προϊστορικά ορυχεία ώχρας στην Θάσο. 

• Τι σας ώθησε να γράψετε βιβλία για παιδιά;

Μου αρέσει να είμαι δάσκαλος, να ακούω τα παιδιά και να προσπαθώ να τους δώσω αυτό που χρειάζονται… τα αφουγκράζομαι δηλαδή. Όλα αυτά προσπαθώ να τα επικοινωνήσω με τα παιδιά μέσα από τα βιβλία. 

• Τι ευχή θα θέλατε να κάνετε σε όλα τα παιδιά του κόσμου;

Εύχομαι τα μην χάσουν ποτέ την παιδικότητά τους, να παραμείνουν για πάντα παιδιά, με καθαρή παιδική ψυχή, γιατί τα παιδιά ξέρουν να αγαπούν, να νοιάζονται, να συγχωρούν και να δίνουν ευκαιρίες περισσότερο από εμάς τους μεγάλους. 

• Ποιο είναι το πιο ωραίο κομμάτι της δουλειάς σας;

Το πιο ωραίο κομμάτι της δουλειάς μου είναι ότι περιτριγυρίζομαι από μικρά παιδιά. 

• Ποιο είναι το πιο δύσκολο κομμάτι της δουλειάς σας;

Το πιο δύσκολο κομμάτι της δουλειάς μου είναι ότι η ημέρα έχει 24 ώρες και δεν μου φτάνουν, γιατί πάντα μου αρέσει να σχεδιάζω πράγματα και δραστηριότητες που ενδιαφέρουν τα παιδιά. Έτσι, θα ήθελα περισσότερο χρόνο.

• Αν θα μπορούσατε να κάνετε κάποια άλλη δουλειά, ποια θα ήταν αυτή;

Θα μου άρεσε να ήμουν ιστιοπλόος ή και ψαράς.

• Ποιες λέξεις σας έρχονται στο μυαλό όταν ακούτε τη λέξη «ισότητα»;

Μου έρχεται η λέξη δικαιοσύνη και η λέξη ελευθερία. Όλοι πρέπει να είμαστε και να νιώθουμε ελεύθεροι. Γιατί ελεύθερος μπορεί να είναι κάποιος όταν ισχύει η ισότητα. 

• Ποια εικόνα σας έρχεται στο μυαλό όταν ακούτε τη λέξη «φτώχεια»;

Πάντα μου έρχεται μια εικόνα από παιδάκια στην Αφρική, που είναι πάρα πολύ αδύνατα, που σε κοιτάνε στα μάτια την ώρα που πεθαίνουν ή προσπαθούν να σωθούν. Είναι μια εικόνα που έχει τυπωθεί στο μυαλό μου από την παιδική μου ηλικία. Μάλιστα, όποτε έχω κάποιες δυσκολίες, σκέφτομαι πάλι αυτή την εικόνα και αμέσως συνειδητοποιώ ότι οι δυσκολίες μου δεν είναι πραγματικές δυσκολίες. 

• Τι σκέψεις κάνετε όταν ακούτε τη λέξη «πρόσφυγας»;

Με πιάνει ένα μικρό ρίγος όταν ακούω τη λέξη «πρόσφυγας». Μου έρχεται στο νου ο πατέρας μου που ήτανε πρόσφυγας από την μικρασιατική καταστροφή και σαν πρόσφυγας ήρθε και εγκαταστάθηκε στη Θάσο. Πάντα τον θυμάμαι, γιατί τώρα δεν ζει, όταν έβλεπε έναν πρόσφυγα ή κάποιον άλλο που άφησε τη χώρα του πάντα τον ρωτούσε να μάθει για την ιστορία της ζωής του και δάκρυζε κάθε φορά που έλεγε τη λέξη πατρίδα. 

Σας ευχαριστούμε θερμά κ. Βλαστάρη για όλα!

Και για όλους εσάς που θέλετε περισσότερες πληροφορίες για το Μαγικό Πανεπιστήμιο περισσότερες πληροφορίες στον σύνδεσμο που ακολουθει:

https://www.magikopanepistimio.org/

Κάνουμε παζλ;

Επειδή μας αρέσουν πολύ τα παζλ, σας ετοιμάσαμε μερικά παζλ.

Θέλετε να παίξουμε;

Δημοτικό Σχολείο Ποταμιάς Θάσου

https://www.jigsawplanet.com/?rc=play&pid=0342ef03eda8

9ο Δημοτικό Σχολείο Καστοριάς

https://www.jigsawplanet.com/?rc=play&pid=0d20db81886f

Εικαστικές δραστηριότητες

Μία από τις δραστηριότητες που μας άρεσε πολύ ήταν η δημιουργία αφίσας. 

Η αφίσα αυτή δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια επεξεργασίας του βιβλίου "Η χώρα με τους παράξενους ανθρώπους". 

Δραστηριότητα γνωριμίας με τον Πάνο Τριανταφύλλου

Ο  Πάνος Τριανταφύλλου είναι ασημένιος Παραολυμπιονίκης του Ρίο. Είναι γνωστός στον χώρο του αθλητισμού και έχει πολλές διακρίσεις. Μάλιστα, πριν από λίγο καιρό κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο ξιφασκίας με αμαξίδιο. 

Για την φτώχεια (ποίημα που έγραψαν οι μαθητές)

Για την Φτώχεια

Είμαι φτωχός

Δεν έχω λεφτά.

Μα έχω οικογένεια

Και ζεστή καρδιά

Χαρτόνια έχω για κουβέρτες

Με τους περαστικούς πιάνω κουβέντες.

Τίποτα δεν έχω

Κι όλο τον κόσμο

Τον αντέχω.

Ο Σούζας και ο Τρέχας (ταινία)

Η ταινία δημιουργήθηκε με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία.

Περί…. Δημοκρατίας

            Η λέξη δημοκρατία είναι μια λέξη που έχουμε ακούσει πάρα πολλές φορές μέχρι σήμερα και σίγουρα την ακούμε και την λέμε εκατομμύρια φορές κατά τη διάρκεια της ζωής μας. Τι είναι, όμως, η Δημοκρατία και πόσα ξέρουμε για αυτήν;

Ο όρος «Δημοκρατία» επινοήθηκε κατά τον πέμπτο αιώνα π.Χ., στην κλασική Ελλάδα, και χρησιμοποιήθηκε ως αντίθετη της μοναρχίας, της αριστοκρατίας και της ολιγαρχίας. Ο Κλεισθένης ήταν ο ιδρυτής της πρώτης δημοκρατίας κατά το 508-507 π.Χ.  Αυτή δηλώνει «το πολίτευμα εκείνο στο οποίο η εξουσία βρίσκεται στα χέρια της συνέλευσης των εχόντων πολιτικών δικαιώματα».

Ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Αριστοτέλης στην διάκριση των πολιτευμάτων αναφέρει ως πολιτεία την πραγματική δημοκρατία στην οποία όλοι εργάζονται για το κοινωνικό σύνολο. Αυτή είναι η πραγματική δημοκρατία το πολίτευμα που έχει ως σκοπό του το συνολικό καλό.

            Όλα όσα μάθαμε ήταν πολύ ενδιαφέροντα και χρήσιμα. Μα πόσα από αυτά γνωρίζουν οι εκπαιδευτικοί που εργάζονται στο σχολικό μας συγκρότημα; Για να το διαπιστώσουμε σχεδιάσαμε και υλοποιήσαμε μια σύντομη έρευνα.

 

Έρευνα

Το δείγμα μας ήταν οι 28 εκπαιδευτικοί που εργάζονται στο 9^ο Δημοτικό Σχολείο Καστοριάς, στο Ειδικό Νηπιαγωγείο και στο Ειδικό Δημοτικό Καστοριάς. Όλοι συμπλήρωσα το παρακάτω ερωτηματολόγιο.

 

Για να διαμορφώσουμε την τρίτη και την τέταρτη ερώτηση χρησιμοποιήσαμε τα στατιστικά στοιχεία του Economist Intelligence Unit του 2018. Στην εικόνα που ακολουθεί βλέπουμε με πράσινο τις χώρες που έχουν μερική ή πλήρη Δημοκρατία.

 

         

Ερώτηση 1

Ποιος θεωρείται ιδρυτής της Αθηναϊκής Δημοκρατίας;

 

	Αριθμός απαντήσεων	Ποσοστό
Ο Σόλων	3	10,8%
Ο Κλεισθένης	14	50%
Ο Περικλής	11	39,2%
Σύνολο	28	100%

 

Ερώτηση 2

Ποιος αρχαίος Έλληνας είπε ότι «ο νόμος μοιάζει με τον ιστό της αράχνης: Τα μικρά αδύνατα πιάνονται σ’ αυτόν, ενώ τα ισχυρά τον σχίζουν και τον περνούν».

 

	Αριθμός απαντήσεων	Ποσοστό
Ο Κλεισθένης	7	25%
Ο Σόλων	16	57,2%
Ο Περικλής	5	17,8%
Σύνολο	28	100%

 

Ερώτηση 3

Πόσες χώρες έχουν δημοκρατία παγκοσμίως;

 

	Αριθμός απαντήσεων	Ποσοστό
58	18	64,4%
60	5	17,8%
30	5	17,8%
Σύνολο	28	100%

 

Ερώτηση 4

Κυκλώστε τις χώρες που δεν έχουν Δημοκρατία;

 

	Αριθμός απαντήσεων	Ποσοστό
Η Βραζιλία	4	14,2%
Η Βολιβία	17	60,7%
Η Βενεζουέλα	17	60,7%
Η Ελλάδα	1	3,5%
Η Αυστραλία	0	0%
Η Σενεγάλη	20	71,4%
Η Ρωσία	7	25%
Η Μογγολία	19	67,8%
Οι Η.Π.Α	0	0%
Το Σουδάν	23	82,1%

 

 Συμπεράσματα

Παρατηρώντας τις απαντήσεις που έδωσαν οι εκπαιδευτικοί στις δυο πρώτες ερωτήσεις μπορούμε να πούμε ότι περίπου οι μισοί γνώριζαν την σωστή απάντηση, τόσο για το ποιος ήταν ο ιδρυτής της Δημοκρατίας όσο και για τον νομοθέτη Σόλωνα.

Το 64% των εκπαιδευτικών φαίνεται να γνωρίζει πόσες χώρες έχουν Δημοκρατία παγκοσμίως. Οι 17 από τους 18 που απάντησαν σωστά στην ερώτηση 3 μπόρεσαν και να εντοπίσουν τις χώρες που δεν έχουν Δημοκρατία.

Η Ρωσία ήταν μια χώρα που προβλημάτισε το δείγμα μας. Αυτό συνέβη διότι το πολίτευμα της είναι Ομοσπονδιακή Προεδρική Δημοκρατία. Δεν μπορούμε να παρουσιάσουμε τα χαρακτηριστικά αυτού του πολιτεύματος. Μπορούμε όμως να ανατρέξουμε σε παγκόσμιους οργανισμούς σύμφωνα με τους οποίους η Ρωσία δεν έχει Δημοκρατία.