Συνέντευξη: Χριστίνα Νεφραίμ

Ακόμη μία συνέντευξη που πραγματικά απολαύσαμε ήταν η συνέντευξη με την κ. Χριστίνα Νεφραίμ, η οποία είναι δημοσιογράφος. Άραγε σχετίζονται τα δικαιώματα με τα ΜΜΕ;

1. Πόσων χρονών είστε;

Είμαι 42 χρονών. Αγαπώ πάρα πολύ την ηλικία μου, δεν την κρύβω ποτέ. Η ηλικία δεν έχει καμία σημασία. Σημασία έχει πόσο αισθάνεται κάθε άνθρωπος στην καρδιά και στο μυαλό.

2. Πού γεννηθήκατε;

Γεννήθηκα στην πόλη της Καβάλας τον Νοέμβρη του 1978 κι επειδή αγαπώ πολύ αυτή την πόλη από την μέρα που γεννήθηκα πήρα την απόφαση να μην φύγω ποτέ από εδώ.

3. Πού μένετε;

Μένω στην περιοχή της Αγίας Βαρβάρας. Αυτή η περιοχή βρίσκεται σχεδόν στο κέντρο της πόλης.

4. Έχετε δική σας οικογένεια;

Έκανα πολύ μικρή οικογένεια και τώρα σαν μονογονεϊκή οικογένεια πλέον ζω μαζί με την κόρη μου η οποία είναι 17 χρονών.

5. Τι και πού σπουδάσατε;

Ξεκίνησα με μεγάλα όνειρα να γίνω πολιτικός μηχανικός. Βέβαια, πολλές φορές όσα σχεδιάζουμε δεν πραγματοποιούνται πάντα. Έτσι, άλλαξα πορεία. Έκανα πολλές δουλειές και κατέληξα να εργάζομαι στον χώρο των ΜΜΕ σαν δημοσιογράφος και παραγωγός εκπομπών. Παρακολούθησα αρκετά σεμινάρια πάνω στην δημοσιογραφία, όμως η εμπειρία που απέκτησα ήταν καθοριστική για την εργασία μου όλα αυτά τα χρόνια, καθώς συνεργάστηκα με πολύ αξιόλογους επαγγελματίες του χώρου και μπορώ πλέον να λέω με μεγάλη μου τιμή και μετά από 8 χρόνια σκληρής και επίπονης εργασίας ότι είμαι δημοσιογράφος.

6. Πού εργάζεστε αυτή τη στιγμή;

Εδώ κι έναν χρόνο, εργάζομαι σε μια τοπική εφημερίδα της Καβάλας σαν αρθρογράφος-κειμενογράφος υποστηρίζοντας παράλληλα και την διαχείριση των μέσων στα social media. Από τις αρχές  του 2019 και μέχρι σήμερα, είχα και έχω την  τιμή να συνεργάζομαι με τον Δήμαρχο Θάσου σαν εξωτερικός συνεργάτης σε θέματα πολιτισμού και παιδείας.

7. Έχετε εργαστεί ως δημοσιογράφος στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο ή σε κάποια εφημερίδα;

Έχω εργαστεί ως δημοσιογράφος αρκετά χρόνια στα τοπικά τηλεοπτικά κανάλια της περιοχής, σε τοπικές εφημερίδες και ιστοσελίδες.Το ραδιόφωνο το αγαπώ πολύ και είναι ο επόμενος μου στόχος.

8. Ντρέπεστε όταν είστε στην τηλεόραση και σας βλέπει τόσος κόσμος;

Στην αρχή ντρεπόμουν αρκετά, αλλά πλέον μετά από τόσες εκπομπές και δελτία ειδήσεων στα οποία έχω συμμετάσχει δεν υπάρχει πλέον λόγος να ντρέπομαι. Κυρίως αισθάνομαι περίεργα όταν κάνω κάποιο σαρδάμ. Τότε βγαίνω από το στούντιο και σκέφτομαι αυτό που είπα ..γελάω και πάω παρακάτω!!!!

9. Γιατί διαλέξατε να γίνετε δημοσιογράφος;

Αγαπούσα από μικρή πάρα πολύ δύο πράγματα στην ζωή μου: τον πολιτισμό και τον άνθρωπο. Μέσω αυτής της δουλειάς μου δίνεται ευκαιρία και να έρχομαι σε επαφή με πολλά πολιτιστικά δρώμενα, πολιτιστικούς συλλόγους, τα οποία συνήθως καλούμαι να καλύψω τηλεοπτικά, να ενημερώσω όσο πιο αντικειμενικά μπορώ το κοινό και μέσα από αυτή την διαδικασία να βοηθήσω ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Στο πολιτικό και κοινωνικό ρεπορτάζ εκεί τα πράγματα είναι ακόμη πιο δύσκολα.....Ειδικά, όσα ρεπορτάζ μου είχαν να κάνουν με το προσφυγικό, με φυσικές καταστροφές στην περιοχή μας, όπως η φωτιά στην Θάσο, δολοφονίες αλλά και καταστάσεις κακοποίησης γυναικών και παιδιών με επηρεάζουν πολύ. Θα σας αναφέρω ένα παράδειγμα για ένα από αυτά τα ρεπορτάζ που μου χάραξαν βαθιά την ψυχή. Ήταν Φεβρουάριος του 2017 με την Καβάλα να έρχεται αντιμέτωπη με τις μεγάλες προσφυγικές ροές και με τα πλοία να κουβαλούν για αποσυμφόρηση των νησιών ανά εκατοντάδες τους πρόσφυγες και μετανάστες στην ενδοχώρα. Άνθρωποι παγωμένοι χωρίς ρούχα και παπούτσια και μωρά να τρέμουν από το κρύο. Στοιβαγμένα άρον άρον μέσα στο  κολυμβητήριο της πόλης αποφασίστηκε την επόμενη μέρα να μεταφερθούν 1.250 άτομα στο εκθεσιακό της Καρβάλης. Ο ρόλος μας πολλαπλός με πολλές ζωντανές συνδέσεις... Ξαφνικά και ενώ βρίσκομαι στον αέρα, κοιτώ πίσω από την κάμερα μια μητέρα να κουβάλα το λιπόθυμο μωρό  της  μελανιασμένο και να τρέχει πάνω κάτω... Πάγωσα ... Δεν έπρεπε να τρομοκρατήσω τον κόσμο εκείνη την στιγμή  αλλά να ζητήσω βοήθεια...Έφυγα μπροστά από την κάμερα και άρχισα να κλαίω...Συνειδητοποίησα γρήγορα όμως, ότι ο ρόλος μου δεν είναι αυτός και πως  παρ' όλη την εκπαίδευση που είχα κάνει πάλι λύγισα. Σταμάτησα λοιπόν αμέσως, γύρισα στην θέση μου και μίλησα μπροστά στην κάμερα κάνοντας έκκληση για βοήθεια. Άμεσα τρεις παιδίατροι που παρακολουθούσαν την ζωντανή σύνδεση έτρεξαν στο σημείο και βοήθησαν ώστε να σωθεί το μωρό.... Αυτό κι άλλα πολλά περιστατικά μου έδωσαν δυνατά μαθήματα ώστε να αγαπήσω πολύ τη δουλειά μου ως δημοσιογράφος και να αφιερωθώ σε αυτήν.

10. Ποιο είναι το πιο ωραίο κομμάτι της δουλειάς σας;

Το πιο ωραίο κομμάτι της δουλειάς μου είναι ότι ανακαλύπτω ιστορικά και λαογραφικά μουσεία, αρχειακό υλικό, ανθρώπους με καθημερινές ιστορίες, αλλά και πολλούς καλά κρυμμένους θησαυρούς του πολιτισμού και της ιστορίας που οι περισσότεροι από εμάς δεν γνωρίζουμε. Παραδείγματος χάριν, μου ζητήθηκε να κάνω ένα ρεπορτάζ για την Ποταμιά της Θάσου.Τότε λοιπόν ανακάλυψα ότι υπάρχει ένας κρυμμένος θησαυρός…. Και ποιος ήταν αυτός; Μα, φυσικά το Μουσείο του Πολύγνωτου Βαγή που υπάρχει στο πανέμορφο χωριό σας.

11. Ποιο είναι το πιο δύσκολο κομμάτι της δουλειάς σας;

Το πιο δύσκολο κομμάτι της δουλειάς μου είναι η αυτοσυγκράτηση και η διαχείριση των πληροφοριών. Πρέπει να είμαι πολύ προσεκτική σε ό,τι λέω, γιατί τα λόγια μου μπορεί να επηρεάζουν είτε θετικά είτε αρνητικά τους τηλεθεατές ή τους αναγνώστες μας. Ο δημοσιογράφος πρέπει να είναι προσεκτικός σε ό,τι λέει. Πρέπει απλά να μεταδίδει την είδηση και αυτό στις μέρες μας είναι πολύ δύσκολο… Κάποιες φορές θέλω να πω κάτι που νιώθω σχετικά με ένα περιστατικό, αλλά προσπαθώ να κρατήσω τις απόψεις μου για μένα και μόνο για μένα.

12. Έγινε ποτέ κάποιο περιστατικό κατά τη διάρκεια συνέντευξης που σας έκανε να γελάσετε πολύ;

Πράγματι, έχουν γίνει πολλά. Και κάποιες φορές δεν έχω καταφέρει να συγκρατηθώ. Το δύσκολο κομμάτι είναι όταν οι συνεργάτες μου που είναι πίσω από τις κάμερες γελάνε. Καταβάλλω μεγάλη προσπάθεια για να κρατηθώ. Συνήθως, γελάμε με τα σαρδάμ που κάνω ή αν διαβάσω κάτι λάθος από το ότο κιου.

13. Ποιος είναι ο ρόλος των μέσων μαζικής ενημέρωσης στη ζωή μας;

Ένας είναι ο βασικός ρόλος των ΜΜΕ: η ενημέρωση. Το να μπορέσουμε να μεταδώσουμε στους τηλεθεατές/ακροατές/αναγνώστες τα αληθή γεγονότα ή στοιχεία ενός περιστατικού.

14. Ποια είναι τα βασικά δικαιώματα στη ζωή ενός ανθρώπου;

Είναι πολλά. Εγώ θα σταθώ όμως σε αυτό που θεωρώ βασικό στα πλαίσια της δημοσιογραφίας: τον σεβασμό στην προσωπικότητα του άλλου.

15. Πώς μπορούν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης να βοηθήσουν στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου;

Πολλαπλός ο ρόλος τους στην προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου καθώς  το ΕΣΡ επιβάλλει στα ΜΜΕ  να ενημερώνουν καθημερινά  τους πολίτες με αντικειμενικότητα, να ψυχαγωγούν και να προβάλλουν τον εθελοντισμό και την ισότητα. Αν για κάποιο λόγο παραβούν την νομοθεσία, τους επιβάλλονται μεγάλα χρηματικά πρόστιμα. Και κάποιες φορές με αφαίρεση αδείας.

16. Μπορεί τα μέσα μαζικής ενημέρωσης να κάνουν κακό στη ζωή μας; Αν ναι, πώς;

Δυστυχώς, αν κάποιος δημοσιογράφος δεν είναι αντικειμενικός η ανεξάρτητος (έχει χρωματισμό) μπορεί να μην προωθεί την αντικειμενική ενημέρωση λέγοντας ψεύτικες ειδήσεις, πληροφορίες ή να αποκρύπτει σε μικρο βαθμό την αλήθεια. Το φαινόμενο αυτό πλέον είναι αρκετά διαδεδομένο στις ιστοσελίδες στις οποίες το ΕΣΡ δεν μπορεί να ελέγξει. Επειδή, όμως, υπάρχουν πολλοί δημοσιογράφοι στον χώρο, θέλω να πιστεύω πως ακούγονται πρώτα οι ειλικρινείς αχρωμάτιστες φωνές. Οι πολίτες έχουν την ελεύθερη επιλογή από την άλλη πλευρά να κρίνουν και να επιλέξουν να δουν, να ακούσουν και να διαβάσουν αυτά που θεωρούν αυτοί αντικειμενικά.

17. Έχετε συμμετάσχει σε εθελοντικές δράσεις μέσω της δουλειάς σας προκειμένου να βοηθηθούν άνθρωποι που έχουν ανάγκη;

Ναι, έχω συμμετάσχει σε πάρα πολλές εθελοντικές δράσεις και αυτός είναι ο βασικός λόγος που επέλεξα να γίνω δημοσιογράφος: το να μπορώ να βοηθώ μέσω του εθελοντισμού  τους συνανθρώπους μου.

18. Ποιες λέξεις σάς έρχονται στο μυαλό όταν ακούτε τη λέξη δικαιοσύνη;

Όταν ακούω τη λέξη δικαιοσύνη μου έρχεται στο μυαλό η εικόνα της Θεάς Θέμιδας που κρατάει στο ένα χέρι το σπαθί και στο άλλο χέρι τη ζυγαριά. Και μάλιστα έχει κλειστά μάτια…Βέβαια, στη δημοσιογραφία δεν πρέπει να έχουμε κλειστά τα μάτια, δεν είμαστε νομικοί ούτε δικαστές, δεν είναι αυτός ο ρόλος μας. Ο μόνος ρόλος που μας έχει δοθεί είναι να μεταφέρουμε έγκυρα και γρήγορα την πληροφορία στον κόσμο με τα μάτια μας ορθάνοιχτα.

19. Ποιες λέξεις σάς έρχονται στο μυαλό όταν ακούτε τη λέξη ισότητα;

Μου έρχεται στο μυαλό η λέξη γυναίκα.Εκείνη η αμόρφωτη, όπως λένε γυναίκα, η αγρότισσα, η πολύτεκνη μητέρα, εκείνη που έχει ταλέντο, που έχει γνώση, εμπειρία, εκείνη που δυστυχώς κακοποιείται και η γυναίκα που αναγκάζεται να μένει στο περιθώριο. Ισότητα είναι να έχουμε αξία σαν ανθρώπινα όντα στον πλανήτη μας. Ισότητα είναι να μην καταπατάμε τα θέλω του άλλου και να παλεύουμε όλοι με ίσους όρους. Η γυναίκα δεν γεννήθηκε να είναι πάνω από τον άντρα, αλλά να είναι δίπλα του να τον στηρίζει σαν ίσος προς ίσο. Στην περίπτωση μου σαν δημοσιογράφος η ισότητα ακόμα προσπαθεί να βρει τον δρόμο της στο εργασιακό μου περιβάλλον.

20. Ποια η σχέση ανάμεσα στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και στην εκπαίδευση;

Όπως γνωρίζετε στην Ελλάδα η κρατική τηλεόραση είναι υπεύθυνη για την εκπαίδευση αλλά και την ψυχαγωγία των μικρών της πολιτών. Στην χώρα μας οι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί δεν έχουν οικονομική στήριξη από το κράτος για την προβολή τέτοιων εκπαιδευτικών προγραμμάτων και είναι λογικό ότι δεν θέλουν να μπουν από μόνοι τους στην διαδικασία παραγωγής ενός τέτοιου προγράμματος, πόσο μάλλον τα μικρά τοπικά κανάλια .... Ο Κορωνοϊός ήρθε να μας αποδείξει για ακόμα μια φορά ότι είμαστε πολλά χρόνια πίσω σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη και την Αμερική... Χρειαζόμαστε νέες ιδέες, καινοτόμες, με νέα μυαλά που έχουν την τεχνογνωσία και την όρεξη να παράγουν έργο. Να αλλάξουν την γερασμένη εικόνα της κρατικής τηλεόρασης. Ο ρόλος μας είναι να ενημερώνουμε και να ψυχαγωγούμε. Δυστυχώς όμως  σταμάτα εκεί.....

21. Έχετε πάει στο εξωτερικό για να κάνετε κάποια εκπομπή ή να πάρετε κάποια συνέντευξη;

Ναι, έχω κάνει εκπομπές για τον Ελληνικό πολιτισμό στην Τουρκία και στα Βαλκάνια. Αγαπώ πολύ τους Έλληνες που μέχρι και σήμερα με φιλοξενούν στα σπίτια τους, εκεί στις Αλησμόνητες πατρίδες μας. Αγαπώ να μιλώ μαζί τους μπροστά από τα αγέρωχα ελληνικά σπίτια που δεν θέλουν να γκρεμιστούν και που όλα έχουν να σου πουν μια μοναδική ιστορία ..... Το ταξίδι ξεκίνησε το 2014 με πολλές εικόνες να είναι μέχρι και σήμερα χαραγμένες στην ψυχή μου. Γανόχωρα -Προύσσα -Μουδανιά -Πέραμος -Αρτάκη -τριγλιά -σιγή Απολλωνία- Ιμβρος- Κωνσταντινούπολη .... Και κάθε φορά μια καινούργια ελληνική φιγούρα να μου εξομολογείται και μια ιστορία....Ενώ το 2016 είχα την τιμή να παραβρεθώ στην ίδρυση μιας πολυπολιτισμικής ομάδας Βαλκανικών τηλεοπτικών καναλιών .

 

Θα θέλαμε ειλικρινά να εκφράσουμε τις ευχαριστίες μας προς την κ. Νεφραίμ.